14 februari 2011 - Paradiso, Amsterdam
Wire zult u waarschijnlijk het best kennen van een drieluik platen uit de jaren 70, namelijk: Pink Flag, Chairs Missing en 154. De uit Londen afkomstige band heeft echter niet stilgezeten en tot op de dag van vandaag twaalf platen uitgebracht. ‘Red Barked Tree’ wordt in Paradiso Amsterdam gepresenteerd als kersverse toevoeging aan de nog steeds groeiende discografie.
Er staan twee bands die voor opwarming van het publiek moet zorgen. Uit San Francisco staat Weekend op de planken. Het is moeilijk om geen namen op te noemen ter vergelijking, het heeft enorm veel weg van ‘The Jesus and Mary Chain’ en ‘A Place to Bury Strangers’. De band maakt een goede indruk maar op de lange termijn komen er helaas krakkemikkige details boven water, wat vooral komt door de eentonige manier van spelen.
De tweede band die voor Wire openen hebben echter het meeste weg van eentonigheid. Katadreuffe uit Nederland probeert vooral veel maar faalt vooral. De heren komen erg ambitieus over, maar uiteindelijk valt elk nummer in hetzelfde patroon. Uit de microfoon van de zanger komt vooral ruis waardoor je jezelf kunt afvragen wat er daadwerkelijk wordt gezongen.
Liefhebbers van het oude werk van Wire zullen verrast zijn over de hoeveelheid nieuwe nummers. De Londenaren spelen ruim zeven nummers van de nieuwe plaat met zo af en toe een klassieker. Nummers van ‘Red Barked Tree’ leunen vooral op een meer comfortabele manier van spelen. Waar de oude nummers het vooral moeten hebben van snelle akkoorden en rappe vocalen, zijn de nieuwe nummers enigszins “rustig” te noemen.
Het schouwspel bevat echter veel finesse die vooral te danken is aan de rijke ervaring, die inmiddels 35 jaren telt. Nieuw of oud, de band valt op muzikaal gebied niets te verwijten. Je moet een band die vijf decennia en talloze muziekperiodes mee heeft gemaakt ruimte geven voor nieuw werk. Dat werk komt goed tot stand. Je kan niet verwachten dat een band continu nummers van dertig jaar terug gaat spelen.
Wire speelt hoe dan ook een fijne set van nummers en laat menig liefhebber niet teleurgesteld achter. Voor een band die al 35 jaar meegaat in de muziek spelen ze bovengemiddeld, waar bands van vandaag nog steeds veel van kunnen leren.
Tekst: Baran Dogan
Foto's: Riny van Eijk
