22 februari - Paradiso, Amsterdam
Het is ruim na tienen als gitarist Yonatan Gat van de Israëlische garagerockband Monotonix in een sexy en strakke korte broek de vloer van de Bovenzaal van Paradiso betreedt. De band heeft besloten geen gebruik te maken van het podium en heeft zodoende het drumstel gewoon voor het podium in de zaal geplaatst. Na een lange gitaarintro komen zanger Ami Shalev en drummer Haggai Fershtman met ontbloot bovenlijf en de bekende strakke broek de drummer versterken. Monotonix heeft inmiddels een heftige reputatie opgebouwd wat betreft hun live optredens – in bepaalde concertzalen in Israël mogen ze niet meer optreden – en binnen een paar minuten bespringt Shalev de onschuldige drummer. De toon is gezet.
Het publiek in de slechts half gevulde zaal kijkt aandachtig toe en een enkeling danst uitbundig met de band mee. Muzikaal gezien is het precies wat je van garagerock kunt verwachten: niet moeilijk doen, maar gewoon gaan. Aanstekelijk is het zeker. De band besluit het drumstel te verplaatsten en plots staat het midden in de zaal. Terwijl Gat en Fershtman hun instrumenten de sporen geven besluit Ami Shalev een vrouwelijke toeschouwer op de drummer te plaatsen, maar die laat zich niet afleiden. Hoewel Monotonix uit ruige oudere jongeren bestaat, valt dit aan hun inzet niet af te leiden. Zanger Shalev rent in het rond, omhelst bezoekers, pakt al het vocht dat hij kan vinden - om dit vervolgens over zichzelf heen te gieten en rond te gooien - en springt op alles wat hij tegenkomt. Hun manager kijkt wat bezorgt als de band ook cd’s, LP’s – al dan niet dubbelgevouwen – en Monotonix T-shirts begint rond te strooien. Het publiek vind het geweldig.
Het drumstel is inmiddels bij de bar van de Bovenzaal beland en zanger Shalev vervolgt zijn optreden bovenop de bar. Gitarist Yonatan Gat is even zoek, maar aan het geluid te horen is hij nog steeds van de partij. Opeens lijkt het oppassen geblazen als de vriendelijke Shalev achter de bar een emmer met onbekende inhoud te pakken heeft gekregen, maar gelukkig besluit hij de inhoud hiervan in zijn onderbroek te gieten. Even spugen en de neus snuiten in het publiek en hij kan er weer tegenaan. Na een paar korte grappen vertelt de band dat dit hun laatste optreden ooit in Paradiso zal zijn, na deze tour stopt de band ermee. Het optreden wordt in stijl afgesloten door te bowlen met een drum en een drumstel als doelobject. Raak! Een mooi einde van een niet alledaags, maar kort optreden. De vele interrupties haalden de vaart wel wat uit de show, waardoor het lastig was om in de muziek te komen. Maar met zo’n podiumpresentatie was er geen tijd om je te vervelen. En of het hun allerlaatste Nederlandse optreden ooit was? Wie zal het zeggen, maar laten we hopen van niet!
Tekst + Foto's: Remco Brinkhuis
