13 februari 2011 - Rotown, Rotterdam
De stroom hippiebands uit Californië, de gouden staat van de Verenigde Staten, is niet te stoppen. Helaas is niet alles uit die contreien goud wat er blinkt, zoals wel blijkt uit het grotendeels gejaagde optreden van Family of the Year. In een matig gevuld Rotown weten de Amerikanen simpelweg niet te overtuigen.
Het zou heel goed kunnen dat het na 2 mini-albums en het debuut Songbook uit 2009 de band nog op zoek is naar een bepaalde vorm. Ook gelijkgestemde zielen als Local Natives maakten met hun eerste optredens nauwelijks indruk. Toch is er op de cd Our Songbook een soort wisselvalligheid te horen die ook vanavond terugkeert. De band switcht net iets te makkelijk op onverwachte momenten van dansbare indiepop naar weemoedige folkballades.
De rommeligheid die vrijwel continu in Rotterdam overheerst, maakt duidelijk dat Family of the Year vooralsnog nog geen hechte familie is. Vooral de drummer lijkt een heel andere richting te ambiëren dan de andere bandleden die ook zo stuk voor stuk eigen interesses hebben.
Gelukkig zijn er ook momenten dat de bedoelde harmonie eventjes boven komt drijven, zodat de aandacht niet helemaal verslapt. Na 2 of 3 nummers is wel meteen duidelijk dat Family of the Year hard moet werken om het gewenste niveau te halen. Het enthousiasme is er wel, nu de rest nog.
Tekst: Maurice Dielemans
Foto's: Leonie Poot
