Recensie: The Crookes - Rotown

9 mei 2011 - Rotown, Rotterdam

The Crookes, lievelingen van het Britse tijdschrift NME, staan vanavond voor het eerst op een Rotterdams podium. The Crookes - Daniel Hopewell (gitaar), Alex Saunders (gitaar), Russell Bates (drums) en George Waite (bass/vocalen) – schotelen het aanwezige publiek vanavond het beste uit de muziekgeschiedenis voor. The Crookes maken up tempo popliedjes die vaak een vleugje jaren 50 rock-‘n-roll bevatten.

De vier heren uit Sheffield, Engeland stappen monter het podium op. Overhemden netjes ingestopt, strak opgerolde mouwen, om het effect wat te vergroten hoogwater broeken en de gitaren net iets te dicht onder de kin. De warmte van de afgelopen dagen, en het in grote getale toegestroomde publiek, zorgen ervoor dat de temperatuur in het kleine Rotown binnen enkele nummers een onaangename hoogte bereikt. Zanger Waite vraagt dan ook het publiek wat het acceptabele aantal knoopjes is wat hij van zijn blouse kan losknopen, de reactie dat die blouse ook gewoon uit kan wimpelt hij met een glimlach af.

Vanavond put de band voornamelijk uit het recent uitgebrachte album Chasing After Ghosts. De single ‘Godless Girl’ met een aanstekelijke jengelende gitaarriff ondersteund door een jakkerende bass brengt het publiek in beweging. De nummers van The Crookes roepen sentiment op met een vleugje liefdesverdriet en jeugdige romantiek. De muzikanten lijken moeite te hebben met stilstaan er wordt heen en weer geschud met hoofden, voeten stampen mee op het ritme van de gitaar.

Het publiek blijkt uitstekend op de hoogte met het werk van The Crookes en zingt ‘Yes, Yes, We Are Magicians’ uit volle borst mee. De acapella inzet welke na enkele seconden bijval krijgt van de gitaar verandert al snel van tempo en mondt uit in een feest van gitaren en tromgeroffel, alles bij elkaar gehouden door de geweldige zang van George Waite. Rotown is duidelijk onder de indruk van deze Britse jongens, na een uitbundig applaus van het publiek komt het kwartet terug voor een korte toegift.

Er is altijd dat gevaar om muziek de grond in te analyseren. Vanavond op het podium vier enthousiastelingen die weten te overtuigen. De kracht van deze band zit in de vrolijke gitaren, de zangkwaliteiten van Waite maar vooral ook in de geweldige uitvoering van dit alles.

Deze vaandeldragers van de nieuwe Britpop stroming hebben nu al hun sporen meer dan verdiend.

Recensie + Foto's: Leonie Poot

Reageren

Flickr

Walk the Line 2012 - Trippple NippplesWalk the Line 2012 - White ArrowsYori Swart @ Merleyn, NijmegenYori Swart @ Merleyn, NijmegenYori Swart @ Merleyn, NijmegenWalk the Line 2012 - Bombay Bicycle ClubWalk the Line 2012 - ExitmusicWalk the Line 2012 - MossWalk the Line 2012 - Paul Thomas SaundersWalk the Line 2012 - Beth Jeans HoughtonWalk the Line 2012 - Willy MoonWalk the Line 2012 - Greg MacPhersonBevrijdingsfestival 2012 - B Sharp
Back to Top